istersen al götür beni

Ölümsüz gülüşünle başlıyorum

Her güzelliğe her sevince

Bir yağmur ince ince

Sürerken beni başka zamanlara



Zamanla yorgun hanlara

Dönüyor işte gördün her şeyim

Kuru topraklar gibi dağılıyor belleğim

Sınırsız bir boşluğu süre süre

Yorgunum çok uzaklardan geldim

Kaygılar sıkıntılar yaşadım uzun uzun

Korkuyu yakından tanıdım

Ölümsüz düşmanı oldum korkunun



Şimdi bakışınla bağlanıyorum

Kocaman bir dünyaya umutla

Bir akşam aşılmaz kaygılar

Çağırırken beni sonsuzluğuma



Sıcaklığın beni alıştırıyor

Soğuk ve yağmurlu akşamlara

Üşümüş bir kedi gibi sığınıyorum

Ellerine ayaklarına saçlarına

akşamda çocuk sezgileri

İyileşmez çocukluğum yüzündendir

Bu dalgalar arasında gidip gelişim

Bilge ve güngörmüş martılarla

Benim işim sevinç, aşk bana göre

Hele gün başladı mı sancılanmaya

Başıma gelenlerin hemen hepsi

İyileşmez çocukluğum yüzündendir



İyileşmez çocukluğum yüzündendir

Ölü resimleri gibi solgun yüzler karşısında

Duyarsız kalışım, hatta inatla susuşum

Boş tutkuların, anlamsız korkuların

Kirli yağmur suları gibi biriktiği

Akşamlardan güle oynaya geçişim

İyileşmez çocukluğum yüzündendir



İyileşmez çocukluğum yüzündendir

Dağların ve denizlerin durmadan devinişi

Beni çağırması bütün uzakların

Birdenbire rüzgârlarla uzaylara açılışım

Herşeyimin birden maviye kesmesi

İyileşmez çocukluğum yüzündendir



Kardan adamın başına koyalım mı şapkanı?

Baba kar yağıyor

Dağlara çıkıp biz de kayalım mı?

Dağlar uzak, olsun gideriz baba



Neden gülmüyorsun, neden dağlara gitmiyoruz?

Neden kardan adam yapmıyoruz eskisi gibi?

Neden hep düşünüyorsun, neyi, kimi?

Baba çıkıp kartopu oynayalım mı?

(İyi giyiniriz üşümeyiz)